อย่าลืมนะ ว่าเราเป็นแค่ แค่ มนุษย์ มนุษย์คนนึงเท่านั้นใบโลกใบนี้ ในโลกอันแสนจะกว้างใหญ่ไพศาล เมื่อฉันมองดูภาพกาแลกซี่ของเรา และเห็นโลกโลกใบเล็กๆของเราที่โคจรอยู่รอบๆกาแลกซี่ ฉันมองเห็นกลุ่มคนมากมายนับล้านๆคนที่กำลังวุ่นวาย มีปัญหา หรือว่ามีความรัก อารมณ์เสีย "ไม่นะ ไม่ได้น่ะของฉันต้องแบบนี้เท่านั้น" "อะไรนิ คุณทำแบบนี้ได้ยังไง" หรือ "อย่าทิ้งฉันไว้คนเดียวซิ" มันน่าขำนะเพราะคนเป็นล้านๆคนที่กำลังวุ่นวายกับชีวิตตนเองอยู่ขณะนี้เทียบไม่ได้เลยกับฝุ่นละอองเล็กๆภายในอวกาศที่มีขนาดใหญ่โตกว่าพวกเรามาก เราเป็นเพียงแค่สิ่งมีชิวิตเล็กๆ แต่ทำไมถึงได้มีค่ามากมายนักสำหรับใครบางคน มากกว่าดาวเคราะห์ยักษ์ แต่บางคนก็รู้สึกว่าตนเองไม่มีค่า นิ ไม่ต้องไปรู้สึกอย่างนั้นเลยน่ะ แค่คุณเกิดมาเป็นคนมีอากาศหายใจ ต่อให้เป็นดาวตกก็สู้คุณไม่ได้หรอกค่ะ เพราะคุณมีคุณค่า คุณสามารถทำอะไรต่อมิอะไรเองได้ คุณเดินได้และมีความรู้สึก บางครั้งฉันก็รู้สึกไม่ดีแต่ฉันก็กลับมาดีได้มีความสุขได้ ถ้าเรามองสิ่งอื่นที่ดีกว่าไอบ้านั่น หรือ อะไรก็ตามที่ทำให้เราเศร้าช่างมันเถอะเดี๋ยวมันก็ผ่านไป และที่สำคัญคือการรักตัวเอง